Gry

Czwarta część “wstrząsu” miała być rewolucją i spowodować, że wszyscy gracze poprzednich Quake`ów przerzucą się właśnie na tę platformę. Tak się jednak nie stało. Dlaczego? Spróbuję odpowiedzieć na to pytanie. Gra została oparta o dobry silnik znany z Dooma 3. Prezentuje on rzeczywiście piękną grafikę, jednak co za tym idzie wymaga w miarę nowego i dobrze wyposażonego komputera. I tu pojawia się pierwszy problem. W czasie kiedy ukazała się czwarta część Quakea (tj. jesień 2005 roku), mało który gracz mógł sobie pozwolić na płynną grę w ten tytuł, co skutecznie odstraszyło wielu zawodników. Kolejną rzeczą, która stała na przeszkodzie było przygotowanie gry do profesjonalnej rozgrywki. Producent nie postarał sie o to. Za to sami gracze wzięli tą sprawę w swoje ręce i szybko powstały mody usprawniające rozgrywkę, między innymi Q4MAX. Teraz może przejdźmy do kilku pozytywnych zmian. W porównaniu z Quakiem 3, w czwórce dostajemy prawdziwy tryb kampanii! Nawiązuje on fabułą do singleplayera z Quakea 2. Mianowicie grupka komandosów staje do walki z przegrupowanymi siłami wroga, którzy do życia powołali nowego Makrona. Jej zadaniem jest pozbycie się wroga raz na zawsze. W kampanii pojawiło się coś nowego w porównaniu do poprzednich części: w kilku misjach siadamy za sterami kilku pojazdów. Również w tej części powróciła kilka broni, które nie pojawiły się w Q3, np. Nailgun. Ogólnie Q4 jest dobrą grą, jednak nie zyskał takiej popularności jak jego poprzednik. Nawet dość niska cena wersji polskiej (niedawno około 40-50 zł) nie zmieniła tego stanu rzeczy w Polsce. Warto pograć chociaż chwilę w singleplayera, by zobaczyć zmiany w porównaniu z Q2 i Q3.