Gry

Czwarta część “wstrząsu” miała być rewolucją i spowodować, że wszyscy gracze poprzednich Quake`ów przerzucą się właśnie na tę platformę. Tak się jednak nie stało. Dlaczego? Spróbuję odpowiedzieć na to pytanie. Gra została oparta o dobry silnik znany z Dooma 3. Prezentuje on rzeczywiście piękną grafikę, jednak co za tym idzie wymaga w miarę nowego i dobrze wyposażonego komputera. I tu pojawia się pierwszy problem. W czasie kiedy ukazała się czwarta część Quakea (tj. jesień 2005 roku), mało który gracz mógł sobie pozwolić na płynną grę w ten tytuł, co skutecznie odstraszyło wielu zawodników. Kolejną rzeczą, która stała na przeszkodzie było przygotowanie gry do profesjonalnej rozgrywki. Producent nie postarał sie o to. Za to sami gracze wzięli tą sprawę w swoje ręce i szybko powstały mody usprawniające rozgrywkę, między innymi Q4MAX. Teraz może przejdźmy do kilku pozytywnych zmian. W porównaniu z Quakiem 3, w czwórce dostajemy prawdziwy tryb kampanii! Nawiązuje on fabułą do singleplayera z Quakea 2. Mianowicie grupka komandosów staje do walki z przegrupowanymi siłami wroga, którzy do życia powołali nowego Makrona. Jej zadaniem jest pozbycie się wroga raz na zawsze. W kampanii pojawiło się coś nowego w porównaniu do poprzednich części: w kilku misjach siadamy za sterami kilku pojazdów. Również w tej części powróciła kilka broni, które nie pojawiły się w Q3, np. Nailgun. Ogólnie Q4 jest dobrą grą, jednak nie zyskał takiej popularności jak jego poprzednik. Nawet dość niska cena wersji polskiej (niedawno około 40-50 zł) nie zmieniła tego stanu rzeczy w Polsce. Warto pograć chociaż chwilę w singleplayera, by zobaczyć zmiany w porównaniu z Q2 i Q3.

Pod koniec października 2003 roku do sklepów trafiła gra Call of Duty, wyprodukowana przez Infinity Ward, a wydana przez Activision. Okazała się wielkim hitem i od razu pozyskała ogromną rzeszę fanów. Jak na ówczesne czasy, gra prezentowała piękną grafikę i niesamowitą grywalność. Akcja gry rozgrywa się podczas II Wojny Światowej i pozwala graczowi wcielić się w rolę amerykańskiego spadochroniarza czy brytyjskiego komandosa. Świetnie odwzorowane bronie, pojazdy, lokacje oraz doskonale przytoczone wydarzenia historyczne, dostarczają niesamowitych wrażeń. Również tryb gry wieloosobowej jest dobrze wykonany i dopracowany oraz zapewnia setki godzin dobrej zabawy. Call of Duty tak dobrze się sprzedawało, że Activision postanowiło kontynuować serię. Najpierw pojawił się dodatek United Offensive, a następnie kolejne wydania gry. Call of Duty 2 nie zdobyło dużej popularności, między innymi dlatego, że producent dokonał kilku niekorzystnych zmian. Następnie Call of Duty 3, które zostało wydane tylko i wyłącznie na konsole, a ostatnio ukazała się najnowsza wersja gry, Call of Duty 4. Gra została bardzo dobrze przyjęta przez środowisko graczy i błyskawicznie zyskała grono zwolenników. Została również okrzyknięta grą roku 2007. CoD4 przyniósł ogromny zyski producentowi, a Activision postanowiło wydawać kolejną wersję gry co roku. Seria Call of Duty jest pozycją obowiązkową dla każdego fana gier komputerowych, a w szczególności zwolenników gier FPS (First Person Shooter). Polecam!

Od czasu wydania Need for Speed Underground minęło już sporo czasu. Seria NFS była cały czas rozwijana, a co roku wydawany był kolejny tytuł. Tak więc w 2005 roku na półki sklepowe trafił Most Wanted (tematem gry pozostały nielegalne wyścigi), rok później EA wydało Carbona (wzorowany na filmie Szybcy i wściekli Tokio Drift), a w 2007 roku mogliśmy się cieszyć ProStreetem. Ten ostatnio odchodzi już od nielegalnych wyścigów (które zapoczątkowane były przez Undergrounda), a przenosi nas do świata profesjonalnych wyścigów na zamkniętych torach. Silnik gry został zbudowany od podstaw. Grafika została bardzo ulepszona, samochody i krajobraz wygląda już bardzo realistycznie. Został wprowadzony również system zniszczeń aut, co nie pojawiało się w grach z tej serii od momentu wydania NFS Underground. Również, po zniknięciu w NFS Carbon, powrócił tryb rozgrywki na LANie, a gra sieciowa została rozbudowana. Obecnie jednocześnie może ścigać się 8 graczy. Liczba aut także uległa powiększeniu, jest ich ponad 100 (między innymi BMW, Audi, Zonda, Porsche, Honda, Toyota, Koeninzegg, Lamborghini). Każdy z pojazdów możemy dostosować do własnych potrzeb i określonego trybu gry, zmieniając części mechaniczne i karoserie. Trybów gry jest wiele, ale nie ma w nich nic innowacyjnego. Tryb kampanii może być ciekawy na początku, jednak już po kilku godzinach spędzonych przy monitorze nudzi się. Warto zagrać i zobaczyć piękną grafikę.

Pod koniec roku 2006 światło dzienne ujrzała gra Gears of War. Niestety była to wersja tylko na konsole. Na konwersję gry na PC przyszło nam czekać prawie rok. Producentem tego tytułu jest firma Epic Games, znana między innymi z serii gier Unreal. W grze występuje zarówno tryb singleplayer jak i multiplayer (niestety maxymalnie ośmiu graczy może toczyć rozgrywkę jednocześnie). W trybie gry jednoosobowej wcielamy się w postać Marcusa Fenixa, żołnierza przyszłości, który walczy z cała chmarą dziwnych stworków. Powinienem również wspomnieć, iż gra toczy się z widoku trzeciej osoby (TPP - third person perspective), podobnie jak to miało miejsce w grach z serii Tomb Rider, a w przeciwieństwie do Unreal. W tym tytule występuje pewnego rodzaju połączenie gry jednoosobowej z grą wieloosobową, tzw. tryb cooperative. Polega on na przechodzeniu kampanii w dwie osoby, co jest ostatnio rzadko spotykane w grach. W trybie multiplayer natomiast rozgrywka może toczyć się w kilku trybach: warzone - dwie drużyny walczą o zwycięstwo, Execution - podobny tryb do warzone, jednak należy dobijać przeciwnika z bliska, King of the Hill - należy opanować jedno miejsce na mapie jak najdłużej oraz Assasination - należy zabić przywódcę drugiej drużyny. Gra w trybie multi nie jest dopracowana w 100%, jednak sprawia na prawdę mnóstwo frajdy! Polecam szczególnie do gry na LANie.

Pierwszą grą, która opisze będzie wyżej wymieniony tytuł. Niestety do gry zawartej w pierwszym członie tytułu nie będę za dużo nawiązywał, ponieważ nie grałem w ET, natomiast o quakach coś wspomnę Tak więc zaczynajmy! Enemy Territory Quake Wars pojawiło się na półkach sklepowych około pół roku temu, w jesieni roku 2007. Gra została stworzona przez Splash Damage, a wydana przez id Software (producenta wszystkich części quakea). Powstała z połączenia dwóch gier: Enemy Territory oraz Quake’a. Z tej pierwszej gry, QW odziedziczyło system rozgrywki, tzw. tryb Stopera, w którym jedna drużyna musi wykonywać kolejne zadania (wysadzanie murów, hackowanie komputerów, wysadzanie celów, doprowadzanie pojazdu-MCD do celu, naprawianie urządzeń), a druga ma do tego nie dopuścić. Drużyna, która pierwsza atakuje, ustawia czas wykonując jak najszybciej wszystkie rozkazy, zaś druga musi ten czas pobić po zmianie stron. Z kwaków natomiast gra otrzymała system strzelania. Do walki stają dwie drużyny: Strogg - obcy, oraz GDF - ludzie. Do dyspozycji otrzymujemy cały arsenał różnych broni i zróżnicowane klasy postaci. Klas postaci w QW jest 5 na każdą stronę, a każda charakteryzuje się innymi cechami. Występują na przykład medycy, których zadaniem jest leczenie członków drużyny, żołnierze, którzy mogą korzystać z broni ciężkiej i wysadzać cele,  inżynierowie, którzy mogą naprawiać cele. Tak zróżnicowane klasy urozmaicają rozgrywkę. Oczywiście do dyspozycji mamy dużą ilość map, na których może toczyć się rozgrywka. Na koniec należy wspomnieć o silniku, którego używa gra. A jest to mianowicie engine Doom3. Zapewnia on bardzo ładną grafikę, ale z drugiej strony aby pograć w przyzwoitych warunkach należy posiadać mocnego kompa. Gra niestety nie posiada trybu rozgrywki dla jednego gracza (jedynie gra z botami, nie ma kampanii). Obowiązkowa pozycja dla fanów Enemy Territory i Quakeów!

Witajcie! Blog ten poświęcony będzie opisom/recenzjom różnych gier komputerowych, przeważnie gier multiplayer. Dowiecie się w co warto zagrać ze znajomymi na LANie, a w co przez internet. Także zapraszam i zachęcam do czytania moich tekstów!